8 Şubat 2017 Çarşamba

Bir Akşam Vakti


Bir trenin düdüğü çalıyor uzun uzun,
Uzak diyarlara ben geliyorum dercesine,
Karşıdaki dağların karları bizi selamlıyor,
Oysa burada güneş yüzümü yakıyor,
Manzara sık sık değişiyor,
Kimi tepelerin ardında evlerin ışıkları yanıyor,
Ağaçlar ufacık bir rüzgarda sallanıyor,
Bacalarından duman tüten evlerde kim bilir kimler yaşıyor,
Koyu bir sohbet öncesi soba üzerinde çay kaynıyor,
Biz ise bu koca kalabalık içinde yalnızız...

Bulutlar yavaştan dağılıyor,
Güneş tepenin arkasına kaçıyor.
Gökyüzü iyiden iyiye kızıllaştı,
Acı kömür kokusu sardı bu soğuk kış gününü,
Biraz daha bize yaklaştı son durak,
Herkesi bir heyecan aldı,
Kimi paltosuna sarıldı kimi çantasına,
Şimdi vakit kapıda bekleme vakti,
Oturanlar inmek için ayakta duranlardan daha aceleci,
Birbirini iterek kapıya yaklaşanlar
Birbirini iterek yer kapanlarla aynı.
Ve, o son düdük çalıyor,
Yabancılar bir bir trenden iniyor.
Bir yolculuk biterken bir diğeri başlıyor...

Esra KURTULDU

2 yorum:

Yorumlarınızı bekliyorum...
---
Waiting for your comments...