Kayıp Satırların Hüznü

Bir gece yarısı, aniden, kayıp satırların hüznü aldı beni benden

Yine bir gece yarısıydı, uyku tatlıydı ama satırlar dökülüvermişti zihnimden

Ardı arkası kesilmeden bir şiir bitmişti aniden

Dedim ya uyku tatlıydı, ranza da iki katlıydı 

Kim kalkacaktı yerinden?

Üç kez tekrarlamıştım satırları içimden, sorsan ezberlemiştim

Akıl o ya, sabaha yazarım dedim

Ne kâğıt kalem alıp karaladım ne de baş ucumdaki telefona not ettim

Dedim ya uyku tatlıydı, ranza da iki katlıydı

Yazma Süreci ve Yazmak

Bazen bir yazmak geliyor bana ki hem de ne yazmak. Yazarak kaybolmak istiyorum düşüncelerimin içinde. Ne kadar sürer, konu nereye gider bilmeden yazmak. Olduğu gibi, geldiği gibi, elimden kaleme döküldüğü gibi plansız. Öylece yazmak... Bir de kanıma işledi şu devrik cümleler. Kurallı ve düz anlatımlar tat vermez oldu. Kimileri devrik cümlenin yarattığı etkiden habersiz, bana yazılarında çok devrik cümle var diyor. Ah bilmiyorlar ki bilerek yapıyorum, inanmıyorlar ki. Bir şeylerin arkasına sığındığımı, eleştiri kabul etmediğimi sanıyorlar, halbuki yanılıyorlar. Benim devrik cümlelerin büyüsüne kapılmış olmam asıl neden!